Και εκεί που μιλάγαμε για το Φεβρουάριο, να σου έκανε και την εμφάνισή του ο Μάρτιος.

Εδώ έχουμε το εξής παράλογο όσον με αφορά (γιατί γενικά είμαι πολύ normal όπως λέει η «γμτ» παρέα μου). Αφού πέρασα από τη φάση  της πριγκίπισσας των πάγων, νύχτας, Σίσσυ κοκ, το γύρισα σε πριγκίπισσα του μεσονυχτίου με παρουσία σε όλα τα after πάρτυ όπου το να μασκαρευτείς ήταν απλά η καθημερινή μου αμφίεση και να ντυθείς κάτι στις απόκριες απλά “passe”.

Τώρα λοιπόν που μεγάλωσα το γύρισα σε μια πιο εξελιγμένη μορφή όπου και το να μασκαρευτώ το βρίσκω in και τα πάρτυ με τη μουσική Σφήνου κρίνονται απαραίτητα για να περάσει ο μήνας.

Βρίσκω γενικά το Μάρτιο ένα μήνα που έχω 2 όψεις: την ημέρα μια «κυρία» με τα κολλητά μου τα jeanάκια και το casual ντύσιμο μου και μετά τις 10 το βράδυ μεταλλάσομαι σε minion ή γελαστό emoji.

Επειδή όμως πάντα είμαι πάνω απ’ όλα κάποια που θέλει να σέβεται τον εαυτό της (και γμτ όπως λέει η παρέα μου) πάντα το Μάρτιο θα αρχίζω δειλά δειλά να βγάζω από την ντουλάπα μου τα διαχρονικά Supergaκια  μου. Τα λευκά και τα μαύρα μου που ταιριάζουν με τα πάντα και πάντα. Η πιο σωστή και διαχρονική μου επιλογή.